spoiler;
- Çok önemsediğim, ve karşısında düzgün cümle kurmak istediğim Hocamın karşısında neden her seferinde ve ısrarla en olmayacak cevapları veriyorum? Zekamdan şüphe ediyordur diye düşünmüyor değilim.
+ Şüphe etmek ya da etmemek işte bütün mesele bu!
- Hı?
Mahur Şarkı
Kızlar
A7 boyutlarında bir pembe kağıt ve üzerine yazılmış ÇK 13-18, DK 53-55. Her gün geliyorlar bana böyle.
Kız çocukları pembe rengi sevmeyi ne zaman öğreniyor? Bir kız çocuğunu televizyonun, mağazaların, başka hiçbir insanın olmadığı bir dünyaya (ki bu benim eğitim adam* oluyor) götürelim. O dünyada hiçbir rengi hiçbir grup sahiplenmesin. Aynı modelden her renk elbise giyelim biz çevresinde çalışanlar. Acaba ona verdiğimiz kırmızı, mor, siyah, yeşil, gri, sarı, turuncu, pembe, beyaz, mavi elbiseden hangisini daha çok giymeyi isteyecek? Ya da sorsak mesela, "bir renk seç ve sana o renkten bir etek diktirelim". Hangisini seçer? Ben bunu gerçekten merak ediyorum:) Pembe demek bana kabarık elbisesi olan sarışın bir Disney Prensesini hatırlatıyor.
Prenses diye bir şey duymamış olsa neyi seçerdi?
*Eğitim adam; yaşamak istediğim Duygu Krallığından farklı bir ada, bir deney adasıdır.
Veolia Environnement Vahşi Yaşam Fotoğrafçıları 2009'dan
C
Ölümünün üzerinden 4 mevsim geçti. Son bir aydır (ki bu ay öldüğün ay) her gece sanki senin şarkını duyuyorum. Ama çok kısa... 1 sn ve gecede 2 defa.. Sen değilsin o, biliyorum. Fakat senmişsin gibi hissediyorum.
:) Seni Özlüyorum.
:) Seni Özlüyorum.
Kibir ve Önyargı... Pride and Prejudice

Bazı insanların kaynama noktaları yüksektir. Hiçbir zaman yeni bir topluluğa girdiklerinde en akışkan kişi olmayı başaramazlar. O sebeptendir ki hal değişimlerinden dolayı dikkat çekerler kolanın içindeki buz misali.
Kendimizi sürekli ifade etmeye çalıştığımız yahut insanları anlamaya çalıştığımız şu dünyada olaylara kesit halinde bakmamalıyız. Bir insanı doğru değerlendirmek için filmin tamamını izlemeliyiz.
Duruşlar, kimlikler; yaşanmış ve düşünülmüşlüklerin kemikleşmesidir.
Ve bu da en sevdiğim filmin, en sevdiğim sahnesinden...
- He's not proud. I was wrong. I was entirely wrong about him.
You don't know him, Papa. We misjudged him.
Neyse ki sonu mutlu. :)
Kale İçinden Ulusa
İki farklı dünya sanki... Birinde, gri bir hayalet gibi üzerinize üzerinize gelen (ve saçınıza sinmeyi bekleyen) köfte kokusu bulutu karşılıyor sizi. Sonra takım elbiseli "çakal esnaf" tipli bir adam bağırıyor: - tutun öndekini 'HIRSIZ'!!!
ve peşinden koşturan sürüyle adam.
Şaşkın gözlerle etrafa bakan bayram gezmesine çıkmış çocuklar var. Bir yandan babalarına 'bir şey' almaları için ısrar edip annelerinden destek bekliyorlar. (Belki işportadan bir saat yahut pilastik bebek)
Etraf ucuz lokanta dolu, köfte ekmek isteseniz adım başı.. fakat zorla sucuklu tost bulabiliyorsunuz; yarım ekmek 1,5TL.
Gençlik parkı açılmış; çocuklu aileler bayram vesilesiyle akın etmiş, görkemli suyun etrafında dolanıyorlar.
Delikanlılarda saçlar hep aynı model: kısalı uzunlu, jöleyle havalandırlmış.. Pantolonları parlak.
Genç kızlar ise illaki far kullanmayı seviyor; mavi, yeşil.
Tarihi Ruşen Pastanesinde pastalar taze, limonatalar kötü. Yolunu şaşırmış bir iki turist türk kahvesi istiyor.
Diğer tarafta ise cıvıl cıvıl kale içi, restore edilmiş eski Ankara konakları, ufacık mahalle bakkalları, bronz hitit heykelcikleri ve kilim satan dükkanlar. Bayram harçlığı isteyen çocuk rehberler... Topuklu ayakkabılara sinir olan 'sert' merdivenler, eğimler ve bir o kadar da yokuşlar. İnatçı iki insan.. Bayram dolayısıyla kapalı And Cafe...
Pişman mı olsam bilemiyorum canımın sucuklu tost istemiş olmasına. İnatçılığımız bugün yemek konusundaydı, mekan konusunda değildi. Konaklardan birinde Mantı yenebilirdi ilk planda olduğu gibi. Sonra taksiyle yine kaleiçinden uzaklaşılabilirdi izole bir şekilde.
And Cafe'nin açık, Behnan'ın Ankara'da olduğu bir gün daha belki gelinebilir.
Gelecek opera günlerimizden birinde belki yapabiliriz. Şuan için bir şey bilmiyoruz.
ve peşinden koşturan sürüyle adam.
Şaşkın gözlerle etrafa bakan bayram gezmesine çıkmış çocuklar var. Bir yandan babalarına 'bir şey' almaları için ısrar edip annelerinden destek bekliyorlar. (Belki işportadan bir saat yahut pilastik bebek)
Etraf ucuz lokanta dolu, köfte ekmek isteseniz adım başı.. fakat zorla sucuklu tost bulabiliyorsunuz; yarım ekmek 1,5TL.
Gençlik parkı açılmış; çocuklu aileler bayram vesilesiyle akın etmiş, görkemli suyun etrafında dolanıyorlar.
Delikanlılarda saçlar hep aynı model: kısalı uzunlu, jöleyle havalandırlmış.. Pantolonları parlak.
Genç kızlar ise illaki far kullanmayı seviyor; mavi, yeşil.
Tarihi Ruşen Pastanesinde pastalar taze, limonatalar kötü. Yolunu şaşırmış bir iki turist türk kahvesi istiyor.
Diğer tarafta ise cıvıl cıvıl kale içi, restore edilmiş eski Ankara konakları, ufacık mahalle bakkalları, bronz hitit heykelcikleri ve kilim satan dükkanlar. Bayram harçlığı isteyen çocuk rehberler... Topuklu ayakkabılara sinir olan 'sert' merdivenler, eğimler ve bir o kadar da yokuşlar. İnatçı iki insan.. Bayram dolayısıyla kapalı And Cafe...
Pişman mı olsam bilemiyorum canımın sucuklu tost istemiş olmasına. İnatçılığımız bugün yemek konusundaydı, mekan konusunda değildi. Konaklardan birinde Mantı yenebilirdi ilk planda olduğu gibi. Sonra taksiyle yine kaleiçinden uzaklaşılabilirdi izole bir şekilde.
And Cafe'nin açık, Behnan'ın Ankara'da olduğu bir gün daha belki gelinebilir.
Gelecek opera günlerimizden birinde belki yapabiliriz. Şuan için bir şey bilmiyoruz.


