aralık
Bitki Çocuk Darwin
"Kişi çocukluğunda büyüklüğünün sinyallerini verir"i bir kenara bırakıyorum. Bilimsel yaşantısından ise hiç söz etmeyeceğim (en azından bu postta). Bir can düşünün... Böyle hayvan sever bebeklere hasta olurum ben. Korkusuzca... Zaten hayvan korkusu çocuklarda yoktur, sonradan edinilir (hayvanlarda da bu böyle diyip yine Darwin kuramına gireceğim, durayım!).
Hayvanları sever gibi bitki seven çocuk gördünüz mü? Elmyra'nın bitkisever versiyonunu mesela. İşte o beybi Charles Darwin... Bitkileri o kadar severmiş ki, o çocukken bahçede bir kısım ona ayrılmış ekip biçsin gözlem yapsın diye. Bir de 7 yaşında bir portresi yapılmış.
Burası son derece içimden geldiği gibi; senin al yanağını, dantel yakalı kadife elbiseni yerim. Saksıya bak ya, ahaha benim oğlum olsa da ısırsam.
O ana kadar internet tarihi Charles Darwin'e böyle bir bakış görmemişti.
Geçen gün Piaget ve ben
"işte diyorum ki azizim; bu eğitim sistemi insanı başarılı insan yapmaya yönelik, sağlıklı insan yapmaya değil.
hah.. başarı elbette ki teknolojinin gereği.. ama işte insan ilişkilerine gelince sağlıklı olmayan bu bireyler çıldırıyorlar.. biz de diyoruz ki onlara (yani benim gibi orta başarıdaki ama sağlıklı olduğunun farkında olan kişiler) ; "yahu akıllısın, istediğin mesleği seçmişsin, zenginsin bilmemnesin.. Hala ne diye mutsuzum diyorsun?"
orada yanılıyorsun dedi bana üstad..
ve ekledi; "psişik açıdan eğitim bireyin kişiliğini ikinci planda tutuyor, buna karşılık öğrenciye yerleşik değerleri aşılamaya çalışıyor. Böyle bir yöntem uygulayan eğitim sistemleri, gerçekte insanı değil, insanın amaçlarını, endüstri çağının verimlilik ilkesini ve kapitalist ekonomi sisteminin rekabet ilkesini öne çıkarıyor."
işte diyorum ki azizim; bu eğitim sistemi insanı başarılı insan yapmaya yönelik, sağlıklı insan yapmaya değil. Eylül 2007 " (Sharon's Shoe)
Ж
Düşüncelerim değişmemiş.
i spy
Eskiden dinlediğim şarkılara dönem dönem yeniden sardığım oluyor. 3 hafta önce aklıma düşmesiyle i spy'ı telefon hafızama atmam sonucu, loopta 45 dakika aralıksız dinliyor olduğumu farkettim. Dinlemekle kalsam yine iyi, önümden yürüyen herhangi birinin peşinden gidip gün içinde neler yaptığını izleyesim geliyor. "Sharon's Shoe"* diye bir blogum vardı 2007 yılında açmıştım, Ağustos ayında. Oradaki ilk postumu kaydetmişim. I spy ile ilgiliymiş o da. O zaman da yıllar sonra yine sarmışım. 3 küsür sene sonra o yazıyı paylaşmak isterim. Habercilik sunumuyla : "İşte o yazı"
*Sharon's Shoe, Arab Strap'ın Elephant Shoe albümünden dolayı o adı almıştı.
"
i spy
1 saate yakındır "i spy" dinliyorum pulp'tan. pulp'ı severim. ama i spy, f.e.e.l.i.n.g.c.a.l.l.e.d.l.o.v.e ve underwear'ı peşpeşe dinlemeyi daha çok severim.
neyse, i spy diyorduk...şarkının sözlerine birebir sadık kalmamakla beraber casusluk/gözetleme/mahremiyete saygı göstermeme konularında bir iki şey yazmak istedim;
bazen tanıdığımız bazen ise tanımadığımız ama bir şekilde ilgi alanımıza girmiş insanların özel hayatlarını dikizlemek nasıl bir duygudur? bence haz vericidir.. boştur evet, ama -yine tekrarlamak gerekirse- haz vericidir. bir günlüğüne casus olalım mesela.
komşu kızını/oğlunu hafif aralık perdesinden gözetleyelim.. tatile giderken "çiçeğimizi sular mısınız?" diye bırakılan anahtarları yuvalarına sokup insanların yatak odalarına girelim, çekmecelerini karıştıralım, banyo dolaplarına bakalım, koltuklarında oturalım, pencerelerinden "onların" manzarasına bakalım. daha ileri gidelim;ev sahibinin kıyafetlerini giyelim, terliklerine kadar.. onların parfümlerini sıkalım ve yataklarına uzanalım.
sapıkça.. denemeye cesaretim olmaz böyle bir şeyi.. vazgeçtim ben "i spy" içerikli birşeyler yazmaktan. "entel" kısa film zırvaları gibi oldu. misal veriyorum hemen;
filmimiz şöyle.. apartmanda oturan bebek suratlı gay arkadaş (ki gay olduğunu herkesten gizlemektedir)(ilk başlarda seyirciler de bilmiyor bunu) sürekli karşı evdeki aileyi izliyor.. (burada biz seyirciler "karşı evde oturan bir kız mı var?" diye düşünüyoruz.) (sonra kamera gözetlenen evde yaşayan aileye dönüyor)(sarışın, uzun bacaklı tipik amerikalı bir kadın evin hanımı rolünde) kadın kocasının dudağına bir öpücük kondurarak onu işine gönderiyor. (evin kocası(beyi) rolündeki adam da hafif şakakları kırlaşmış, sivri burunlu, iyi giyimli, sinek kaydı traşlı, öptüğünde traş losyonu kokan cinsten, parası sağlam bir adam). adam merdivenlerden tempolu bir şekilde iniyor ama son basamklara doğru yavaşlıyor (forte piano diyelim). bizim bebek suratlı başrolümüz "gözlediğim anlaşılmasın!" diye adamla gözgöze gelmekten çekinerek hızlı bir hamleyle sırtını duvara yaslıyor ve adamın görüş alanından çıkıyor. filmde buraya kadar hiçbir konuşma olmadı. bebek suratlı gay başrolün nefes alışları ve kadının kocasınaverdiği öpücüğün sesi duyuldu sadece. (kamera yine kadını çekiyor) sarışın kadın telefonda biriyle konuşuyor. konuşma duyulmuyor tabii. (bu arada kamera ev dışından ev içini çekiyor "gözetleniyor bu ev" havası vermek için.) neyse kadın taytını giyiyor ve spor çantasını da alarak evden çıkıyor. merdivenlerden hızlı hızlı iniyor, son basamağı da atlayı veriyor. (taytı siyah.)..(kamera bizim bebek yüzlü gay başrolü çekiyor. ) (bebek yüzlü başrol aklında birşeyler geçiriyor) (biz seyirciler düşünüyoruz "evet kesin bu kadına aşık" bazılarımız ise "pis ergen" ya da "oh çıtır" diye de ekleyiveriyor akıllarından)..kadın uzaklaştıktan sonra bebek suratlı başrolümüz eve doğru gizlice ilerliyor. arka kapıdan eve girmeyi başarıyor. (tedirgin)(yavaşça duvarlara dokunmaya başlıyor).. koridordan geçerken birçok resimin olduğu bölümden geçerken bir fotoğrafa takılıp kalıyor. sarışın kadınla sinek kaydı kocasının sadece kafalarının göründüğü bir kış akşamı resmi/mutlu bir aile tablosu. ilerliyor... yatak odasına giriyor. başlıyor soyunmaya.. (biz seyirciler "acaba niyeti nedir bu çocuğun" diye düşünüyoruz).. odadaki bir dolabı açıyor, sarışın kadının kıyafetlerinden birini giymeye başlıyor. (biz seyirciler şaşırıyoruz "ne lan bu" diyoruz).. bebek yüzlü başrol durmuyor yalnız, kadını çoraplarına kadar giyiyor ve makyaj malzemelerinin olduğu masaya (hakkaten ne denir o masalara) oturuyor ve başlıyor makyaj yapmaya. önce yüzünü pudralıyor, göz kalemi, ruj.. ruju sürüp aynada kendine bir öpücük atıyor.(biz seyircilerden ses çıkmıyor olacakları bekliyoruz).. bir süre daha aynada kendisini seyrettikten sonra sinek kaydı adamın pijamalarını eline alıyor.. yatağa uzanıyor ve pijamalara sarılıyor. (biz seyirciler "aaa gaymiş" diyoruz, bebek yüzlü gençlere hasta olanlarımız ise "ay işşallah gerçek hayatta gay değildir" diyoruz)çocuk yatakta uykuya dalıyoooorrr.
yaa ne sandınız. ama tabii ki film gözlerin kapanması ile bitiyor. adı üstünde kısa film bu. devamını çekecek olsak; kadınla adam eve gelicekler binbir türlü olay.. çocuk evden nasıl kaçacak? kaçamadıysa bir sürü azar işiticek. sarışın kadınla sinek kaydı adam bu çocuğu kulağından tutup ailesine götürecek.. bebek yüzlü başrol babasından dayak yiyecek o hooo. sonra evden kaçıcak. fahişe gay olucak. neyse. bitti işte yatakta uyurken.
demek ki neymiş, gerçek hayatta böyle şeylere yeltenmek cesaret istermiş, bu sadece fantaziden ibaretmiş. zaten gerçekleştirsek de filmlere konu olacak bir olaymış.
en iyisi biz evimizde oturup kitabımızı okuyalım, müziğimizi dinleyelim..
değiştiriyorum ben de bu arada şarkıyı. içimi baydı saatlerdir. Ağustos 2007"
Balloon Mood
Sonunda içime sinen bir görsel hazırlayabildim programım için. Teknik sorunları da aştım sanıyorum iki haftadır. Eh artık yayınıma devam etmekten başka çarem yok :)
Balloon Mood her perşembe TR saati ile 21:00-22:00 arası
Hesap Vakti
Bir şeyi başarmak istiyorsan, sağlam kaynaklardan o konu hakkında bilgi alman lazım. O'nu çok okuman lazım, çok izlemen lazım. Bunu biliyorsun değil mi?
Peki uyguluyor musun?
21 Ekim
Zaman değişir
Zaman bir akışkan... Aynı suda iki kere yıkanmaz sözü zaman içindir. Akıp giden ve her aktığı kıyıdan kendisine bir şeyler katan, bir sonraki durağa da o şeylerden parçalar bırakan...
... Bıraktığı parçalar sonra yeşillendirdi toprağı, çiçek oldu, polen oldu uçtu, gitti kondu. Oradan oraya, ondan ona... Arılar, rüzgar, kuşlar... Hepsi taşıdılar bir şey O'na. Sonra yedi O da meyveyi, vücudunun hücreleri hareketlendi iyice... Bir hücresi diğerine, sonra diğerine. Oradan oraya ve bir diğerine. Kan, damarlar yardım etti... Zihin düşündü, hayat ilerledi.
Hayat ilerlerken, diğerleri de aynı kalmadı... Düşündüler daha çok. Daha çok yediler, daha çok aldılar içlerine. Vermekten çok aldılar. Az verdiler ama bir derya oldu verilenler de, alacak çok şey oldu; aldılar. Bazıları almadı, onlar daha yavaş aktı.
Çok oldular..., kimi yavaş kimi hızlı. Kimi ikiye ayrıldı, kimi iki birleşti. Kimi ikiye ayrılan yeniden birleşti, kimi birleşen iki sonra ayrıldı. Aynı doyumu alan beraber kaldı. Ne bir az, ne bir çok... Farklı olanların kimi ileri kimi geri gitti, ayrıldı. Kimi farklılıklar çok arttı, farklı havuzlara gitti, kimileri nişanlı gibi aynı nehre döküldü. Kimileri ise kaldı yarı yolda göllerini kendi oluşturdu.
Sonra bir şey farkettiler; beraber dökülmek istediklerinle yakın beslen, eş zamanlı git.
Hey! Teachers!
Karabatak

Karabataklar karabatakgiller familyasına, onlar da pelikanlar takımına aitlermiş. Petrole bulanmış, ölümle yüzyüze kalmış karabataklar canlansa da kimi zaman gözümde (ismi ile müsemma), hakettikleri şekilde hatırlamaları en doğrusu olsa gerek...
O sazlıkların arasında ne de mutluydular halbuki? Güzel bir melodileri var. Huzurun sesini bana veren enstrüman, kanca gaglarının gerisinde. Cennet kuşu aslında onlar.
LOST

Haritaya bakıp yol; karınca yuvası ve yıldızlara bakıp yön bulasım var. Bol yağmurun yağdığı beyaz sahile sarılasım, dalgaları öpesim var. Yağmurdan ıslanıp çamura batasım var. Saçlarım keçe gibi olsun biraz, sonra tatlı suya atlayasım var. Serin sahilde cırcır böceği sesi dinleyesim var ve bir battaniye altında yarı uykulu yarı uyanık dünyayı algılayasım. Dalgaların sesinin bana verdiği huzuru hissedip gülümseme isteğim var. Tuzlu cildimden dudağımın yukarı asılmayışını düşünmeyesim...
Tüm aksiyonları sizin olsun, lost adasını turistik adaya çevirin. Yalnız ve yalnız ben ve benim kabul ettiğim kişilerin adaya girişine izin vermenizi isteyesim var.
Çok mu?
Kastellorizo (Meis)
St. Nicholaos

Gri bulutlu bir cuma günü St. Nicholaos'yı ( its a different type of Santa Clause) ziyaret etmek dilimde Good Friday'i söyleyerek dolaşmama sebep oldu, hem de tüm gün boyunca. Mutlu birine benziyordu hayatını okuyunca, muhtemelen doğru da olmalı bu düşüncem yaptıklarıyla orantılı olarak.
Ve derim ki bizler de O'nun gibi düşünceli olsak, versek de mutlu olsak hep?
Dünya

"Sudan tasarruf etmek, paradan tasarruf etmektir"
- Oğlum bak dişlerini fırçalarken suyu açık bırakıyorsun bir sürü para gidiyor.
Bu, neden böyle? Yanlış mı? Hayır!
Fakat...
* Bir çocuk evinde tutumlu olmayı öğrendi, çünkü babasının parası gidecekti. Ancak başka ortamlarda kimin parasının gideceğini düşünmediği için tutumlu olmak zorunda olmadığını öğrendi. Sonra okulda da tutumlu olmayı öğrendi "benim okulum burası" dedi... Başka okulda da tutumlu olması gerektiğini öğrenemedi... Aynı çocuk ülkesinde suyu boşa harcamamayı öğrendi.. Ancak yurtdışına tatile gittiğinde oradaki suyu umursamadı.
* Bir çocuk evinde tutumlu olmayı öğrendi. ("Su" örneğinden yola çıktığımız için öyle devam ediyorum.) Tutumlu olmayı öğrendi çünkü o bir dünyalı. Dünyadaki su kaynağını umarsızca harcamak vicdanını sızlatıyor. Çocuk dışarıda da tutumlu olmayı öğrendi. Çünkü çocuk özel bir guruba aidiyetten sıyrıldı, genele girdi. Su benim evimde de su, komşumuzun evinde de su. Ankarada'da da su Van'da da.. Ve hatta Kudüs, New York, Taşent'te de su. Çünkü tek bir su var. Dünyanın suyu o da.
Yazarın Notu: Dünyayı öyle benimseyin ki, yüzüstü toprağa yattığınızda O'na sarılıyormuş gibi hissedin.
Gelincik

Bana bahar olduğumu söylemişti, ben öyle bir yaştaydım ki yürüdüğüm zaman çiçekler açmalıydı... En güzel kokulu duş jelleriyle yıkanmak oyunum olmalıydı, en güzel elbiseleri giyip salınmak. Doğru ya? Bahar olmayı seçebilirdik.
Ben 2 sene önce seçmiştim.
Sonra ben kendimi hep gelincik tarlasında hayal ettim...
Şimdi kim benimle gelincik tarlasında uyur?
Rembetiko
Belden üstümü kocaman beyaz bir mindere dayayıp, kırmızı minik yastığıma kafamı koymuş yerde uzanıyordum. Konforlu bir eğim oluşmuş bedenimde, nasıl haz veriyordu. Beyaz minderin köşesi bel boşluğumu, küçük kırmızı minder de boyun boşluğumu dolduruyordu.
Rembetiko yükseliyor(du) odamdan. Ses, nota insana nasıl his(ler) verebiliyor onları düşünüyordum? Nasıl si'ye 4 koma bemol, do'ya 4 koma diyez koyduğumuzda hafiften bir boynu büküklük yaratabiliyoruz? Sonra neden buselik dinginlik veriyor? Neden buzuki acılı geliyor bana? Timpani neden görkemli bir hükümdar? Fülüt neden sihirli? Arp neden masalsı?
Burnuma da az evvel içtiğim çilek+çikolata karışımı milkshake'in kokusu gelmesin mi?
Sonra geldim bunları yazdım.
Geri dönüyorum, ancak ne soru sormaya ne cevap bulmaya gidiyorum... Düşünmeden tavana bakacağım yine aynı eğimi yaratmış minderlerimde ve aynı rembetikoyla.
Yaz -I-
Elbise provasından geldim, bir şeyler atıştırdım ve şimdi bahçesinde 12 tane köpeğin yaşadığı bir eve gidiyorum kiraz ve dut yemeye... Kulağa çok süper gelmiyor mu?
En Kişisel Yazım Bu (Başlığım da Şahane!)

"Şavkıması sana doğru yolların, sana doğru denizlerin çağrısı"(Feyzi Halıcı'ya ait olan bu sözleri, hikayeden bağımsız olarak kullanıyorum. Sonu henüz tahminlerimiz dışında belli olmayan ilişkimizin, en azından nar çiçekleri açarak ölümle buluşması şeklinde bitmeyeceğini umarak... Fakat yine de ona doğru olan yolların ışık saçması, her güzelliğin ona çıkmasından dolayı böyle başlamak uygun diye düşünüyorum)
Kısa da olsa gelişini bekliyorum yüzümde güneş açsın diye :) Ormanda whopper yemeyi, dergi okumayı özlüyorum ve sonra tabu oynamayı... Senle yaptığımız her şeyi özlüyorum. Her izlediğimiz filmi ve sonra her yediğimiz yemeği.. Beğendiğimiz ve beğenmediğimiz her şeyi... Geçen yıl bu zamanlar makale yazmakla boğuşurken hiç beklenmedik bir şekilde hayatımın değişeceğini nereden bilirdim ki?
Sevgisizlik Çağında Aşk Kavramı ve Çağdaş İlişkiler Üzerine
Prof. Dr. Ayhan Aydın'ın Yaşama Sanat'ı kitabının bir bölümüne denk geldim, sırasız gittim, cımbızla seçtim bir bölümü. İlgimi çekti. Aydın, kitabında günümüz aşk ve evliliklerindeki çarpıklığa yer vermiş. Aşk'ı çekicilik, moda ve beğeni kavramlarıyla tanımlayan Marcuse'dan bahsetmiş.
Günümüz (çağdaş) ilişkileri irdelediğimizde karşımıza çıkan bu sorunu ben; her şeye kolay ulaşılabilirlik ve ego arasındaki illegal antlaşma olarak tanımlaren, yazar ve adı geçen düşünür "sevgisizlik çağı" olarak adlandırmış.
Belirtileri "en güzeli, en zekiyi, en mükemmeli arzulama, aşırı kıyas, fazlaca eleştiri, hep daha iyiyi isteme, tatmin olamama" olan günümüz sağlıklı yaşayamayan insan belirtilerinin ilişkilere yansıması, sanıyorum ki (sanmanın ötesinde oldukça da eminim aslında) hem bahsedilen kişiyi hem de ilişkinin karşı tarafındaki insanı huzursuz etmektedir.
İlişkilerdeki kıskançlık da karşımızdaki insanın bu gizil antlaşmaya uyacağı korkusuyla alevlenir içimizde. Eğer bireyler kendilerini ideal davranışa odaklı yetiştirirlerse ve bunu içselleştirirlerse toplumda aldatma ve türevleri ahlak dışı davranışlar yaşanmayacaktır.
En ızdıraplı olanı da ideal davranıştaki insanın ideal olmayan beklentiler içinde bulunan kişiye duyduğu aşktır. O daha iyisini bulacak ve onu kaybedeceğim korkusuyla insan ancak kısıtlı bir zaman yaşayabilir çünkü.. Kişi ya ilişkinin sonunu bekler ya da beklenen sonu kendisi yaratır.
Eş seçerken değer yargıları, önem sıraları ne kadar kıymetliyse hem biyolojik (sağlıklı genler açısından) hem de düşünce sağlığı da son derece önemlidir. Dilerim insanoğlu eş seçmede dış görünüş aldatmacasından bir an önce kurtulur. Çünkü ancak paketi aşarsak içindeki cevhere ulaşabiliriz ve gerçek sevgi de ondan sonra bizim olur.
Sevgilinin kalp atışını duymak ne harikadır...
Uçuş Üzerine
Eğitim Sorunları Üzerine
Bir nehir kirliyse;
* Bu kıyıdaki kirleme oranı diğer taraflardakinden daha fazla, onu tespit ettim!
* Şu kıyıda ise pet şişeler birikmiş, bunları ağlarla temizleyebiliriz, bir başkası da aynı kıyıdaki izmaritlerin temizlenmesine yönelik çare(ler) bulabilir!
* Kıyıların pis olmasından insanlar şikayetçi!
* Nehir kirlendikçe rengi kırmızıya dönüyor!
* Nehir kirlendikçe balık tutamaz olmuş insanlar!
İyi de aga, nehir neden pis? Nehire pislik bulaştıran naneyi bulsak da yok etsek ya?
"Ne Suyun Altı Eşsiz Bir Cennet Ne De Üstü" Mü?
İlk-Bahar
Güneşli bir havanın hırkalı gecesi; yoğurt, çilek ve çikoltanın sarılıp uyuması gibidir benim için. Çilek, güneş ışığı gibidir; keskin aromasının ağızda bıraktığı tad, güneşin gözlerimizi kamaştırması gibi... Yoğurt ise mutlu güne uyanmaktır, bembeyaz ışıklı bir güne... Çikolata ise mutlu günün daha güzel gecesi gibidir, yaz aşkı misali; öğlen tanışırsın akşam için sözleşirsin..Kırlarda yeni kareli pijamamla dolaşmak isterdim. Bir de Behnan bu havalarda gitmeseydi keşke.
Ralph Waldo Emerson
Doğa ve Ben Üzerine
Havanın, mevsim normallerinin 15 derece üzerinde seyretmesi, beni küresel ısınma, dünya, doğa-denge konularında son derece endişelendiriyor. Dün ve bugün havanın bana trençkot ve türevlerini giymeme izin verişi ve kulağımdaki hiç de alışık olmadığım hafif pop tınısı yüksek oranda cezbedici güce sahip olsa da; hayır! Bu şartlar altında mutlu olamam.
Keşke Ankara'da kar 1 ay yerde kalsa... Keşke ben güneyde yaşasam.
İdealler Üzerine
Eğer hayalini kurduğunuz şey(ler) sağlam temelleri olan gerçekçi bir ideal(ler)se bunu başaramamanız için hiçbir sebep görmüyorum ben. Eğer ki başaramadıysanız/başaracağınıza inanmıyorsanız bunun tek sebebi tembellik denen illet hastalığa yakalanmış olmanızdır. Herkes Ay'a çıkarken sizin yaya kalmanızdır. (Ki bu Ay'a çıkmak lafı sadece bir benzetme değildir artık; Guy Laliberté (Cirque du Soleil'in kurucusu) önce dünyaca ünlü sirk topluluğunu kurmuş, daha sonra da ""uzaya""
İdealleri yüksek olup da bu hayali gerçekleştirmenin imkansız olduğunu düşünen insanların hesaplamayı istemli olarak gözardı ettikleri bir şey var; ideal öncesi yol yapımı.
#Eğer hayaliniz dünyayı gezmekse ve paranız yoksa önce para kazanmalısınız.
#Eğer hayaliniz istediğiniz işte çalışmaksa, bu işe girmenin yollarını aramalı, gerekli donanımlara sahip olma yoluna gitmelisiniz.
#Eğer hayaliniz istediğiniz alanda tez yazmaksa gerekirse uzatma alabileceğinizi planlarınıza dahil etmeli ve çalışmalısınız.
Formül: Eğer hayaliniz..................ise öncelikle ........................yapmalısınız.
Der Fette Elvis
Yapılacaklar Üzerine Kısa Bir Anlatı...

Hem ders dönemi hem de tez dönemi; hem kurs dönemi, hem iş dönemi. Nasıl yetişecek bu işler diye bakıyorum çoğu zaman. Sonra korkuyorum... Danışıyorum, içimde hem bir umut hem de umutsuzluk oluyor sonraları. İyi bir şeyler olsun istiyorum. Bir sürü görüşme yapmam lazım. Okunacak çok şey var hem.
En mantıklısı şey gibi; salıya kadar 1 makale, 1 tez, 1 bilim adamı eleştirisi raporu hazırlayıp 1 de yazıyor olduğum makalemi bitirmek.. ertesi güne de tez önerimi bitirmek.
Kurs ödevlerimi, öğrencilerimi aksatmadan bunları yetiştirebilecek miyim?
Seç Birini
Ben ilk okuma hakkımı Fromm'dan yana kullanacakken, "Oyunun kuralını sen koymamışsan sonucu da sana ait değildir" yazıyor ama Miyase'nin Kuzuları'nın arka kapağında?
Kararımı bildirmek üzere editlerim burayı. Önce sunumumu bitireyim de, hadi bakayım.
Yok yok önce hazırlanıp kursa gideyim.
(Zaten aklım karışık :) )







