21 Ekim
Zaman değişir
Zaman bir akışkan... Aynı suda iki kere yıkanmaz sözü zaman içindir. Akıp giden ve her aktığı kıyıdan kendisine bir şeyler katan, bir sonraki durağa da o şeylerden parçalar bırakan...
... Bıraktığı parçalar sonra yeşillendirdi toprağı, çiçek oldu, polen oldu uçtu, gitti kondu. Oradan oraya, ondan ona... Arılar, rüzgar, kuşlar... Hepsi taşıdılar bir şey O'na. Sonra yedi O da meyveyi, vücudunun hücreleri hareketlendi iyice... Bir hücresi diğerine, sonra diğerine. Oradan oraya ve bir diğerine. Kan, damarlar yardım etti... Zihin düşündü, hayat ilerledi.
Hayat ilerlerken, diğerleri de aynı kalmadı... Düşündüler daha çok. Daha çok yediler, daha çok aldılar içlerine. Vermekten çok aldılar. Az verdiler ama bir derya oldu verilenler de, alacak çok şey oldu; aldılar. Bazıları almadı, onlar daha yavaş aktı.
Çok oldular..., kimi yavaş kimi hızlı. Kimi ikiye ayrıldı, kimi iki birleşti. Kimi ikiye ayrılan yeniden birleşti, kimi birleşen iki sonra ayrıldı. Aynı doyumu alan beraber kaldı. Ne bir az, ne bir çok... Farklı olanların kimi ileri kimi geri gitti, ayrıldı. Kimi farklılıklar çok arttı, farklı havuzlara gitti, kimileri nişanlı gibi aynı nehre döküldü. Kimileri ise kaldı yarı yolda göllerini kendi oluşturdu.
Sonra bir şey farkettiler; beraber dökülmek istediklerinle yakın beslen, eş zamanlı git.
Hey! Teachers!
Karabatak

Karabataklar karabatakgiller familyasına, onlar da pelikanlar takımına aitlermiş. Petrole bulanmış, ölümle yüzyüze kalmış karabataklar canlansa da kimi zaman gözümde (ismi ile müsemma), hakettikleri şekilde hatırlamaları en doğrusu olsa gerek...
O sazlıkların arasında ne de mutluydular halbuki? Güzel bir melodileri var. Huzurun sesini bana veren enstrüman, kanca gaglarının gerisinde. Cennet kuşu aslında onlar.
LOST

Haritaya bakıp yol; karınca yuvası ve yıldızlara bakıp yön bulasım var. Bol yağmurun yağdığı beyaz sahile sarılasım, dalgaları öpesim var. Yağmurdan ıslanıp çamura batasım var. Saçlarım keçe gibi olsun biraz, sonra tatlı suya atlayasım var. Serin sahilde cırcır böceği sesi dinleyesim var ve bir battaniye altında yarı uykulu yarı uyanık dünyayı algılayasım. Dalgaların sesinin bana verdiği huzuru hissedip gülümseme isteğim var. Tuzlu cildimden dudağımın yukarı asılmayışını düşünmeyesim...
Tüm aksiyonları sizin olsun, lost adasını turistik adaya çevirin. Yalnız ve yalnız ben ve benim kabul ettiğim kişilerin adaya girişine izin vermenizi isteyesim var.
Çok mu?
Kastellorizo (Meis)
St. Nicholaos

Gri bulutlu bir cuma günü St. Nicholaos'yı ( its a different type of Santa Clause) ziyaret etmek dilimde Good Friday'i söyleyerek dolaşmama sebep oldu, hem de tüm gün boyunca. Mutlu birine benziyordu hayatını okuyunca, muhtemelen doğru da olmalı bu düşüncem yaptıklarıyla orantılı olarak.
Ve derim ki bizler de O'nun gibi düşünceli olsak, versek de mutlu olsak hep?
Dünya

"Sudan tasarruf etmek, paradan tasarruf etmektir"
- Oğlum bak dişlerini fırçalarken suyu açık bırakıyorsun bir sürü para gidiyor.
Bu, neden böyle? Yanlış mı? Hayır!
Fakat...
* Bir çocuk evinde tutumlu olmayı öğrendi, çünkü babasının parası gidecekti. Ancak başka ortamlarda kimin parasının gideceğini düşünmediği için tutumlu olmak zorunda olmadığını öğrendi. Sonra okulda da tutumlu olmayı öğrendi "benim okulum burası" dedi... Başka okulda da tutumlu olması gerektiğini öğrenemedi... Aynı çocuk ülkesinde suyu boşa harcamamayı öğrendi.. Ancak yurtdışına tatile gittiğinde oradaki suyu umursamadı.
* Bir çocuk evinde tutumlu olmayı öğrendi. ("Su" örneğinden yola çıktığımız için öyle devam ediyorum.) Tutumlu olmayı öğrendi çünkü o bir dünyalı. Dünyadaki su kaynağını umarsızca harcamak vicdanını sızlatıyor. Çocuk dışarıda da tutumlu olmayı öğrendi. Çünkü çocuk özel bir guruba aidiyetten sıyrıldı, genele girdi. Su benim evimde de su, komşumuzun evinde de su. Ankarada'da da su Van'da da.. Ve hatta Kudüs, New York, Taşent'te de su. Çünkü tek bir su var. Dünyanın suyu o da.
Yazarın Notu: Dünyayı öyle benimseyin ki, yüzüstü toprağa yattığınızda O'na sarılıyormuş gibi hissedin.



