Sonunda içime sinen bir görsel hazırlayabildim programım için. Teknik sorunları da aştım sanıyorum iki haftadır. Eh artık yayınıma devam etmekten başka çarem yok :)
Balloon Mood her perşembe TR saati ile 21:00-22:00 arası
Sonunda içime sinen bir görsel hazırlayabildim programım için. Teknik sorunları da aştım sanıyorum iki haftadır. Eh artık yayınıma devam etmekten başka çarem yok :)
Balloon Mood her perşembe TR saati ile 21:00-22:00 arası
Bir şeyi başarmak istiyorsan, sağlam kaynaklardan o konu hakkında bilgi alman lazım. O'nu çok okuman lazım, çok izlemen lazım. Bunu biliyorsun değil mi?
Peki uyguluyor musun?
Zaman bir akışkan... Aynı suda iki kere yıkanmaz sözü zaman içindir. Akıp giden ve her aktığı kıyıdan kendisine bir şeyler katan, bir sonraki durağa da o şeylerden parçalar bırakan...
... Bıraktığı parçalar sonra yeşillendirdi toprağı, çiçek oldu, polen oldu uçtu, gitti kondu. Oradan oraya, ondan ona... Arılar, rüzgar, kuşlar... Hepsi taşıdılar bir şey O'na. Sonra yedi O da meyveyi, vücudunun hücreleri hareketlendi iyice... Bir hücresi diğerine, sonra diğerine. Oradan oraya ve bir diğerine. Kan, damarlar yardım etti... Zihin düşündü, hayat ilerledi.
Hayat ilerlerken, diğerleri de aynı kalmadı... Düşündüler daha çok. Daha çok yediler, daha çok aldılar içlerine. Vermekten çok aldılar. Az verdiler ama bir derya oldu verilenler de, alacak çok şey oldu; aldılar. Bazıları almadı, onlar daha yavaş aktı.
Çok oldular..., kimi yavaş kimi hızlı. Kimi ikiye ayrıldı, kimi iki birleşti. Kimi ikiye ayrılan yeniden birleşti, kimi birleşen iki sonra ayrıldı. Aynı doyumu alan beraber kaldı. Ne bir az, ne bir çok... Farklı olanların kimi ileri kimi geri gitti, ayrıldı. Kimi farklılıklar çok arttı, farklı havuzlara gitti, kimileri nişanlı gibi aynı nehre döküldü. Kimileri ise kaldı yarı yolda göllerini kendi oluşturdu.
Sonra bir şey farkettiler; beraber dökülmek istediklerinle yakın beslen, eş zamanlı git.

Karabataklar karabatakgiller familyasına, onlar da pelikanlar takımına aitlermiş. Petrole bulanmış, ölümle yüzyüze kalmış karabataklar canlansa da kimi zaman gözümde (ismi ile müsemma), hakettikleri şekilde hatırlamaları en doğrusu olsa gerek...
O sazlıkların arasında ne de mutluydular halbuki? Güzel bir melodileri var. Huzurun sesini bana veren enstrüman, kanca gaglarının gerisinde. Cennet kuşu aslında onlar.

Haritaya bakıp yol; karınca yuvası ve yıldızlara bakıp yön bulasım var. Bol yağmurun yağdığı beyaz sahile sarılasım, dalgaları öpesim var. Yağmurdan ıslanıp çamura batasım var. Saçlarım keçe gibi olsun biraz, sonra tatlı suya atlayasım var. Serin sahilde cırcır böceği sesi dinleyesim var ve bir battaniye altında yarı uykulu yarı uyanık dünyayı algılayasım. Dalgaların sesinin bana verdiği huzuru hissedip gülümseme isteğim var. Tuzlu cildimden dudağımın yukarı asılmayışını düşünmeyesim...
Tüm aksiyonları sizin olsun, lost adasını turistik adaya çevirin. Yalnız ve yalnız ben ve benim kabul ettiğim kişilerin adaya girişine izin vermenizi isteyesim var.
Çok mu?