Geçen gün Piaget ve ben

"işte diyorum ki azizim; bu eğitim sistemi insanı başarılı insan yapmaya yönelik, sağlıklı insan yapmaya değil.

hah.. başarı elbette ki teknolojinin gereği.. ama işte insan ilişkilerine gelince sağlıklı olmayan bu bireyler çıldırıyorlar.. biz de diyoruz ki onlara (yani benim gibi orta başarıdaki ama sağlıklı olduğunun farkında olan kişiler) ; "yahu akıllısın, istediğin mesleği seçmişsin, zenginsin bilmemnesin.. Hala ne diye mutsuzum diyorsun?"
orada yanılıyorsun dedi bana üstad..
ve ekledi; "psişik açıdan eğitim bireyin kişiliğini ikinci planda tutuyor, buna karşılık öğrenciye yerleşik değerleri aşılamaya çalışıyor. Böyle bir yöntem uygulayan eğitim sistemleri, gerçekte insanı değil, insanın amaçlarını, endüstri çağının verimlilik ilkesini ve kapitalist ekonomi sisteminin rekabet ilkesini öne çıkarıyor."

işte diyorum ki azizim; bu eğitim sistemi insanı başarılı insan yapmaya yönelik, sağlıklı insan yapmaya değil. Eylül 2007 " (
Sharon's Shoe)

Ж

Düşüncelerim değişmemiş.


i spy

Eskiden dinlediğim şarkılara dönem dönem yeniden sardığım oluyor. 3 hafta önce aklıma düşmesiyle i spy'ı telefon hafızama atmam sonucu, loopta 45 dakika aralıksız dinliyor olduğumu farkettim. Dinlemekle kalsam yine iyi, önümden yürüyen herhangi birinin peşinden gidip gün içinde neler yaptığını izleyesim geliyor. "Sharon's Shoe"* diye bir blogum vardı 2007  yılında açmıştım, Ağustos ayında. Oradaki ilk postumu kaydetmişim. I spy ile ilgiliymiş o da. O zaman da yıllar sonra yine sarmışım. 3 küsür sene sonra o yazıyı paylaşmak isterim. Habercilik sunumuyla : "İşte o yazı"

*Sharon's Shoe, Arab Strap'ın Elephant Shoe albümünden dolayı o adı almıştı.

"

i spy

1 saate yakındır "i spy" dinliyorum pulp'tan. pulp'ı severim. ama i spy, f.e.e.l.i.n.g.c.a.l.l.e.d.l.o.v.e ve underwear'ı peşpeşe dinlemeyi daha çok severim.
neyse, i spy diyorduk...şarkının sözlerine birebir sadık kalmamakla beraber casusluk/gözetleme/mahremiyete saygı göstermeme konularında bir iki şey yazmak istedim;

bazen tanıdığımız bazen ise tanımadığımız ama bir şekilde ilgi alanımıza girmiş insanların özel hayatlarını dikizlemek nasıl bir duygudur? bence haz vericidir.. boştur evet, ama -yine tekrarlamak gerekirse- haz vericidir. bir günlüğüne casus olalım mesela.

komşu kızını/oğlunu hafif aralık perdesinden gözetleyelim.. tatile giderken "çiçeğimizi sular mısınız?" diye bırakılan anahtarları yuvalarına sokup insanların yatak odalarına girelim, çekmecelerini karıştıralım, banyo dolaplarına bakalım, koltuklarında oturalım, pencerelerinden "onların" manzarasına bakalım. daha ileri gidelim;ev sahibinin kıyafetlerini giyelim, terliklerine kadar.. onların parfümlerini sıkalım ve yataklarına uzanalım.

sapıkça.. denemeye cesaretim olmaz böyle bir şeyi.. vazgeçtim ben "i spy" içerikli birşeyler yazmaktan. "entel" kısa film zırvaları gibi oldu. misal veriyorum hemen;

filmimiz şöyle.. apartmanda oturan bebek suratlı gay arkadaş (ki gay olduğunu herkesten gizlemektedir)(ilk başlarda seyirciler de bilmiyor bunu) sürekli karşı evdeki aileyi izliyor.. (burada biz seyirciler "karşı evde oturan bir kız mı var?" diye düşünüyoruz.) (sonra kamera gözetlenen evde yaşayan aileye dönüyor)(sarışın, uzun bacaklı tipik amerikalı bir kadın evin hanımı rolünde) kadın kocasının dudağına bir öpücük kondurarak onu işine gönderiyor. (evin kocası(beyi) rolündeki adam da hafif şakakları kırlaşmış, sivri burunlu, iyi giyimli, sinek kaydı traşlı, öptüğünde traş losyonu kokan cinsten, parası sağlam bir adam). adam merdivenlerden tempolu bir şekilde iniyor ama son basamklara doğru yavaşlıyor (forte piano diyelim). bizim bebek suratlı başrolümüz "gözlediğim anlaşılmasın!" diye adamla gözgöze gelmekten çekinerek hızlı bir hamleyle sırtını duvara yaslıyor ve adamın görüş alanından çıkıyor. filmde buraya kadar hiçbir konuşma olmadı. bebek suratlı gay başrolün nefes alışları ve kadının kocasınaverdiği öpücüğün sesi duyuldu sadece. (kamera yine kadını çekiyor) sarışın kadın telefonda biriyle konuşuyor. konuşma duyulmuyor tabii. (bu arada kamera ev dışından ev içini çekiyor "gözetleniyor bu ev" havası vermek için.) neyse kadın taytını giyiyor ve spor çantasını da alarak evden çıkıyor. merdivenlerden hızlı hızlı iniyor, son basamağı da atlayı veriyor. (taytı siyah.)..(kamera bizim bebek yüzlü gay başrolü çekiyor. ) (bebek yüzlü başrol aklında birşeyler geçiriyor) (biz seyirciler düşünüyoruz "evet kesin bu kadına aşık" bazılarımız ise "pis ergen" ya da "oh çıtır" diye de ekleyiveriyor akıllarından)..kadın uzaklaştıktan sonra bebek suratlı başrolümüz eve doğru gizlice ilerliyor. arka kapıdan eve girmeyi başarıyor. (tedirgin)(yavaşça duvarlara dokunmaya başlıyor).. koridordan geçerken birçok resimin olduğu bölümden geçerken bir fotoğrafa takılıp kalıyor. sarışın kadınla sinek kaydı kocasının sadece kafalarının göründüğü bir kış akşamı resmi/mutlu bir aile tablosu. ilerliyor... yatak odasına giriyor. başlıyor soyunmaya.. (biz seyirciler "acaba niyeti nedir bu çocuğun" diye düşünüyoruz).. odadaki bir dolabı açıyor, sarışın kadının kıyafetlerinden birini giymeye başlıyor. (biz seyirciler şaşırıyoruz "ne lan bu" diyoruz).. bebek yüzlü başrol durmuyor yalnız, kadını çoraplarına kadar giyiyor ve makyaj malzemelerinin olduğu masaya (hakkaten ne denir o masalara) oturuyor ve başlıyor makyaj yapmaya. önce yüzünü pudralıyor, göz kalemi, ruj.. ruju sürüp aynada kendine bir öpücük atıyor.(biz seyircilerden ses çıkmıyor olacakları bekliyoruz).. bir süre daha aynada kendisini seyrettikten sonra sinek kaydı adamın pijamalarını eline alıyor.. yatağa uzanıyor ve pijamalara sarılıyor. (biz seyirciler "aaa gaymiş" diyoruz, bebek yüzlü gençlere hasta olanlarımız ise "ay işşallah gerçek hayatta gay değildir" diyoruz)çocuk yatakta uykuya dalıyoooorrr.

yaa ne sandınız. ama tabii ki film gözlerin kapanması ile bitiyor. adı üstünde kısa film bu. devamını çekecek olsak; kadınla adam eve gelicekler binbir türlü olay.. çocuk evden nasıl kaçacak? kaçamadıysa bir sürü azar işiticek. sarışın kadınla sinek kaydı adam bu çocuğu kulağından tutup ailesine götürecek.. bebek yüzlü başrol babasından dayak yiyecek o hooo. sonra evden kaçıcak. fahişe gay olucak. neyse. bitti işte yatakta uyurken.
demek ki neymiş, gerçek hayatta böyle şeylere yeltenmek cesaret istermiş, bu sadece fantaziden ibaretmiş. zaten gerçekleştirsek de filmlere konu olacak bir olaymış.


en iyisi biz evimizde oturup kitabımızı okuyalım, müziğimizi dinleyelim..
  değiştiriyorum ben de bu arada şarkıyı. içimi baydı saatlerdir.
Ağustos 2007"

Kimi insanlar da kabalıklarını tartışma sonu haklılık nutuklarında yaparlar... Hele de rasyonel insanlar... Onlardan iltifat beklemeyiniz, canınızı acıtmaktan başka bir işe yaramazlar. Bu durumda ne kadar da acıdım kadına. 

Balloon Mood

Sonunda içime sinen bir görsel hazırlayabildim programım için. Teknik sorunları da aştım sanıyorum iki haftadır. Eh artık yayınıma devam etmekten başka çarem yok :)

Balloon Mood her perşembe TR saati ile 21:00-22:00 arası

Sourberry'de

The Dead Brothers

Hesap Vakti

Bir şeyi başarmak istiyorsan, sağlam kaynaklardan o konu hakkında bilgi alman lazım. O'nu çok okuman lazım, çok izlemen lazım. Bunu biliyorsun değil mi?

Peki uyguluyor musun?

21 Ekim

Bugün hiç evden çıkmadım... Çok severek uyandım, umutlu uyandım, eksikliklerin farkında uyandım. Canım tatlı istiyor kaç gündür, alamadım. Alabilirim o gücü bulursam kendimde. Çok yorgunum ve üşüyorum ancak tamamen fiziksel. Ellerim üşüyor, uykum var...

Zaman değişir

Zaman bir akışkan... Aynı suda iki kere yıkanmaz sözü zaman içindir. Akıp giden ve her aktığı kıyıdan kendisine bir şeyler katan, bir sonraki durağa da o şeylerden parçalar bırakan... 

... Bıraktığı parçalar sonra yeşillendirdi toprağı, çiçek oldu, polen oldu uçtu, gitti kondu. Oradan oraya, ondan ona... Arılar, rüzgar, kuşlar... Hepsi taşıdılar bir şey O'na. Sonra yedi O da meyveyi, vücudunun hücreleri hareketlendi iyice... Bir hücresi diğerine, sonra diğerine. Oradan oraya ve bir diğerine. Kan, damarlar yardım etti... Zihin düşündü, hayat ilerledi. 

Hayat ilerlerken, diğerleri de aynı kalmadı... Düşündüler daha çok. Daha çok yediler, daha çok aldılar içlerine. Vermekten çok aldılar. Az verdiler ama bir derya oldu verilenler de, alacak çok şey oldu; aldılar. Bazıları almadı, onlar daha yavaş aktı.

Çok oldular..., kimi yavaş kimi hızlı. Kimi ikiye ayrıldı, kimi iki birleşti. Kimi ikiye ayrılan yeniden birleşti, kimi birleşen iki sonra ayrıldı. Aynı doyumu alan beraber kaldı. Ne bir az, ne bir çok... Farklı olanların kimi ileri kimi geri gitti, ayrıldı. Kimi farklılıklar çok arttı, farklı havuzlara gitti, kimileri nişanlı gibi aynı nehre döküldü. Kimileri ise kaldı yarı yolda göllerini kendi oluşturdu.

Sonra bir şey farkettiler; beraber dökülmek istediklerinle yakın beslen, eş zamanlı git.

Hey! Teachers!


Karikatür: Umut Sarıkaya

Love is


Hazırladığınız yiyecekleri karabatak sesleri eşliğinde yemektir.