...

...ve sonra ben de şaşırdım. Beklemiyordum çünkü. Gerçi insanlarla samimiyet kurmayı pek sevmeyen bir insandan samimi sözler duymak ne kadar samimi işte?, sonra çıkıyor böyle şeyler ortaya. Çocuklar öyle değil ama. Onlar her şeyde samimiler, yaramazlıklarında da, sevgilerinde de. Bir çocuğa sor beni seviyor musun? diye seviyorsa; evet, sevmiyorsa; hayır! diyor. Ama sor bir yetişkine, o zaman hep tek bir şey söylüyorlar; o ne demek canım benim, olur mu hiç öyle şey, tabii ki seviyorum...

Ben sanırım bir süre çocuklarla takılmak istiyorum. Ama hoşsohbet çocuklarla ki sıkılmayalım:) Berenimi özledim (şimdilik tek çocuk o, Pınar'ı saymazsak).

Bugün beni Cemile aradı; Kırıkkale'de Eğitim Projesi'nden bir öğrencim. Bahadır'ı görmüş, konum geçmiş, numaramı almış. Özlemiş beni, hoşuma gitti.

İyi ki öğretmen olmuşum ve bu güzel kalplerin dünyasını tanımışım. Diğer türlü olsaydı çok da....