Rüzgar

Yatağıma uzanmış vaziyette Mind Mapping ve kavramlar üzerine düşünüyorum. Aklımda bir yandan yetiştirmem gerekenler, bir yandan da kremalı cevizli tatlı; taciz ediliyorum. Üşeniyorum ama üşümüyorum. Pencerem açık, hışırtılı sesler odamın içine doluyor. Hırıltılarda Şimo gerinerek uyuyor yanımda. Pamuk gibi göbeği bir iniyor bir kalkıyor. Arasıra kulağımı göbeğine koyuyorum, kalp atışları yankılarla bütün bedenini sarmış. Sonra bir rüzgar esiyor, yağmur yağmış, odaya toprak kokuları yayılıyor. Ağaçlar bahar çiçeklerini dökmüş, yeşermişler.

Bir insanın manzarası bu kadar güzel olabilir mi? Rüzgar esti üstüme (Seni vurdu yüzüme...)