Gelincik


Bana bahar olduğumu söylemişti, ben öyle bir yaştaydım ki yürüdüğüm zaman çiçekler açmalıydı... En güzel kokulu duş jelleriyle yıkanmak oyunum olmalıydı, en güzel elbiseleri giyip salınmak. Doğru ya? Bahar olmayı seçebilirdik. 

Ben 2 sene önce seçmiştim.

Sonra ben kendimi hep gelincik tarlasında hayal ettim...

Şimdi kim benimle gelincik tarlasında uyur?

Rembetiko

Belden üstümü kocaman beyaz bir mindere dayayıp, kırmızı minik yastığıma kafamı koymuş yerde uzanıyordum. Konforlu bir eğim oluşmuş bedenimde, nasıl haz veriyordu. Beyaz minderin köşesi bel boşluğumu, küçük kırmızı minder de boyun boşluğumu dolduruyordu. 

Rembetiko yükseliyor(du) odamdan. Ses, nota insana nasıl his(ler) verebiliyor onları düşünüyordum? Nasıl si'ye 4 koma bemol, do'ya 4 koma diyez koyduğumuzda hafiften bir boynu büküklük yaratabiliyoruz? Sonra neden buselik dinginlik veriyor? Neden buzuki acılı geliyor bana? Timpani neden görkemli bir hükümdar? Fülüt neden sihirli? Arp neden masalsı? 

Burnuma da az evvel içtiğim çilek+çikolata karışımı milkshake'in kokusu gelmesin mi?

Sonra geldim bunları yazdım. 

Geri dönüyorum, ancak ne soru sormaya ne cevap bulmaya gidiyorum... Düşünmeden tavana bakacağım yine aynı eğimi yaratmış minderlerimde ve aynı rembetikoyla.

Yaz -I-

Elbise provasından geldim, bir şeyler atıştırdım ve şimdi bahçesinde 12 tane köpeğin yaşadığı bir eve gidiyorum kiraz ve dut yemeye... Kulağa çok süper gelmiyor mu? 


En Kişisel Yazım Bu (Başlığım da Şahane!)


"Şavkıması sana doğru yolların, sana doğru denizlerin çağrısı"(Feyzi Halıcı'ya ait olan bu sözleri, hikayeden bağımsız olarak kullanıyorum. Sonu henüz tahminlerimiz dışında belli olmayan ilişkimizin, en azından nar çiçekleri açarak ölümle buluşması şeklinde bitmeyeceğini umarak... Fakat yine de ona doğru olan yolların ışık saçması, her güzelliğin ona çıkmasından dolayı böyle başlamak uygun diye düşünüyorum)

Kısa da olsa gelişini bekliyorum yüzümde güneş açsın diye :) Ormanda whopper yemeyi, dergi okumayı özlüyorum ve sonra tabu oynamayı... Senle yaptığımız her şeyi özlüyorum. Her izlediğimiz filmi ve sonra her yediğimiz yemeği.. Beğendiğimiz ve beğenmediğimiz her şeyi... Geçen yıl bu zamanlar makale yazmakla boğuşurken hiç beklenmedik bir şekilde hayatımın değişeceğini nereden bilirdim ki?

Sevgisizlik Çağında Aşk Kavramı ve Çağdaş İlişkiler Üzerine

Prof. Dr. Ayhan Aydın'ın Yaşama Sanat'ı kitabının bir bölümüne denk geldim, sırasız gittim, cımbızla seçtim bir bölümü. İlgimi çekti. Aydın, kitabında günümüz aşk ve evliliklerindeki çarpıklığa yer vermiş. Aşk'ı çekicilik, moda ve beğeni kavramlarıyla tanımlayan Marcuse'dan bahsetmiş. 

Günümüz (çağdaş) ilişkileri irdelediğimizde karşımıza çıkan bu sorunu ben; her şeye kolay ulaşılabilirlik ve ego arasındaki illegal antlaşma olarak tanımlaren, yazar ve adı geçen düşünür "sevgisizlik çağı" olarak adlandırmış.

Belirtileri "en güzeli, en zekiyi, en mükemmeli arzulama, aşırı kıyas, fazlaca eleştiri, hep daha iyiyi isteme, tatmin olamama" olan günümüz sağlıklı yaşayamayan insan belirtilerinin ilişkilere yansıması, sanıyorum ki (sanmanın ötesinde oldukça da eminim aslında) hem bahsedilen kişiyi hem de ilişkinin karşı tarafındaki insanı huzursuz etmektedir. 

İlişkilerdeki kıskançlık da karşımızdaki insanın bu gizil antlaşmaya uyacağı korkusuyla alevlenir içimizde. Eğer bireyler kendilerini ideal davranışa odaklı yetiştirirlerse ve bunu içselleştirirlerse toplumda aldatma ve türevleri ahlak dışı davranışlar yaşanmayacaktır. 

En ızdıraplı olanı da ideal davranıştaki insanın ideal olmayan beklentiler içinde bulunan kişiye duyduğu aşktır. O daha iyisini bulacak ve onu kaybedeceğim korkusuyla insan ancak kısıtlı bir zaman yaşayabilir çünkü.. Kişi ya ilişkinin sonunu bekler ya da beklenen sonu kendisi yaratır. 

Eş seçerken değer yargıları, önem sıraları ne kadar kıymetliyse hem biyolojik (sağlıklı genler açısından) hem de düşünce sağlığı da son derece önemlidir. Dilerim insanoğlu eş seçmede dış görünüş aldatmacasından bir an önce kurtulur. Çünkü ancak paketi aşarsak içindeki cevhere ulaşabiliriz ve gerçek sevgi de ondan sonra bizim olur.

Sevgilinin kalp atışını duymak ne harikadır...

Uçuş Üzerine

Uçak: Hava akımının kanatların altında basınç oluşturması yardımıyla havada tutunarak yükselip ilerleyebilen motorlu bir hava taşıtı (http://tr.wikipedia.org/wiki/U%C3%A7ak).

Zaman makinesi ile geleceğe gönderilmiş bir ortaçağ cahili gibi hala uçak gördüğü zaman "vayanasını" diyip, korkan bir insanım. İlk uçak deneyimim cessna ile Ankara turu atmak olmuştu. Daha sonra cessna'lar için uçan tabut tabiri ile karşılaşmıştım. Doğru ya da değil bilmiyorum ama pencereden baktığınızda teker ile karşı karşıya geldiğinizde ve onun yere değmediğini beyninizin her kıvrımında algıladığınızda korku iyice sarıyor işte, çaresiz kalıyorsunuz.
*
*Lesbos tiranı Pittakos "Karaya güvenilir, denize güvenilmez" demiş. Eminim 2579 yıl daha yaşayabilseydi bugün "Karaya güvenilir, denize ve havaya güvenilmez" derdi.
"İnsan dediğinin ayakları yere basacak arkadaş!" M.S. 2010 Anonim.

Eğitim Sorunları Üzerine

Havanda su döveriz kimi zaman, olur yani... oluyor... Ancak bazen görüyorsunuz ki sizinle birlikte herkes dövüyor. O zaman biraz bunalıyorsunuz.

Bir nehir kirliyse;
* Bu kıyıdaki kirleme oranı diğer taraflardakinden daha fazla, onu tespit ettim!
* Şu kıyıda ise pet şişeler birikmiş, bunları ağlarla temizleyebiliriz, bir başkası da aynı kıyıdaki izmaritlerin temizlenmesine yönelik çare(ler) bulabilir!
* Kıyıların pis olmasından insanlar şikayetçi!
* Nehir kirlendikçe rengi kırmızıya dönüyor!
* Nehir kirlendikçe balık tutamaz olmuş insanlar!

İyi de aga, nehir neden pis? Nehire pislik bulaştıran naneyi bulsak da yok etsek ya?

Galaksiler Arasında Sıkışmış

Bazen çok şey bazen hiç şey.


CQD.

"Ne Suyun Altı Eşsiz Bir Cennet Ne De Üstü" Mü?

Oysa daha acıdır kişiye kaftan biçmek, sen sanarken biçilen kaftanın o'na olmamasını... İyi beklentide olmaya mı eğilimlidir insan en çok, kötüye mi? İyiyeyse -bu iyi bir şey gibi göründüğü halde- daha kötü değil midir sonuçla karşılaştığında?

Bugüne bugün Miss Turkey 2010'a bile iğrenç!! diyebiliyorsak bu bizim ne kadar taraflı ve beklentili gözlerle insanı süzdüğümüzü gösteriyor. Tıpkı çok komik bir olayı "Ağbi çok komik bi vidyo izlesene bi" şeklinde X kişisine gönderdiğimizde bu beklentinin onu "bu muydu yani" demeye sevketmesi gibi. (Tamamiyle beyindeki "çok komik" şemasının beklentimizi oluşturması ve komik videoyu beğenmememize yol açması)
*
Beklentiler objektif bakışımızı öldürüyorsa şayet hakikati de örtüyor demektir.

İlk-Bahar

Güneşli bir havanın hırkalı gecesi; yoğurt, çilek ve çikoltanın sarılıp uyuması gibidir benim için. Çilek, güneş ışığı gibidir; keskin aromasının ağızda bıraktığı tad, güneşin gözlerimizi kamaştırması gibi... Yoğurt ise mutlu güne uyanmaktır, bembeyaz ışıklı bir güne... Çikolata ise mutlu günün daha güzel gecesi gibidir, yaz aşkı misali; öğlen tanışırsın akşam için sözleşirsin..

Kırlarda yeni kareli pijamamla dolaşmak isterdim. Bir de Behnan bu havalarda gitmeseydi keşke.