work, work, work, senora


Tezimi teslim etmemle birlikte, derssel sorumluluklardan arınmış bir birey olarak eksik kalan dizilerimi (how i met your mother ve the big bang theory) bitirdim. How i met you mother'ın gidişi, platonik aşk acısı çeken arkadaşlarımı yatıştırmak için söylediğim "o kız/erkek senin Robin'in şuan, ondan vazgeçtiğin anda karşına çıkacak doğru insan" lafımın etkisini aşağılara çekti. Ancak neyse, HIMYM'ı anne için izleyenlerden değilim.
Tezi teslim etmemle birlikte şekillenen to do list'in başını çekenlerden "içinde ahlak, etik, değer yargıları, empati geçmeyen bir kitaba başlama isteğim" şuan için ertelendi. Okuduğum kitap direkt bunlarla alakalı ve daha bir çok şeyle (bunu henüz jüriye girmemiş olmama bağlıyorum)

Bedenim için iyi haber; spora başladım. Yürüyüş ve koşu iyi gelecek. Her gün 10bin adım atmamız gerekirken 100ü bulan beri gelsindi, ama artık değişti. (Hayaldi gerçek oldu :p)

Bahçeden turuncu ve sarı güller topladım, çalışma masama koydum. Naturalistic zekamı geliştirmem lazım. (Biliş ve duyuş olarak epey fazla olan bu doğa ilgim, psikomotor anlamda tam bir fiyasko).

Jael ile öyküye başlama vaktimiz geldi.
Radyo yayınlarım da düzene girdi son 3 haftadır. Yahu daha dün karamsardım, kötü olan şeyleri ne çabuk unuttum? Güller iyi geldi.

Bale


Bugün Pınar'ımın Leyla Gencer Sahnesinde balesi vardı. O kadar gururlandım, o kadar mutlu oldum ki. Tarif edilemeyecek bir his. Çok sevmekle alakalı olmalı ki içim içime sığmadı. Anne olmak ne güzel bir his olmalı, özellikle de böyle durumlarda...

SPSS LISREL AMOS

İyi ki kitap satın alma huyum var, evde 7 adet istatistik kitabım olması sonucu analizlerimi yapmakta sorun yaşamıyorum. Ama yine de "hala" bana vakit lazım.. Neyse bitse de, artık roman okumak istiyorum ben.
Bir insan anneye, geleneklere ya da ait olduğu topluluğa hastalıklı bir biçimde bağlılığını sürdürdüğü müddetçe, kişiliğinin ve aklının gelişimini de engellemiş olur. Böyle bir durumda, doğanın içine atılmış, çaresiz ve zavallı bir kimse olarak kalır, ama doğayla bütünleşemez, onunla bir olmayı başaramaz. Ancak akıl ve sevginin güçlerini geliştirdiği, doğal ve toplumsal hayatı insanca deneyimlediği takdirde, kendisini hayatının efendisi ve dünyayı da kendi evi olarak hisseder.

Fromm.
Beklemeyi, bekletilmeyi sevmiyorum. Mail beklemeyi, telefon beklemeyi, marketten anne beklemeyi sevmiyorum... Belirsizlikleri sevmiyorum. Neyi seviyorum; böyle işlerim yolunda gitsin... Efendime söyliyim kaygı tasa duymayayım. Yiyim yiyim şişmanlamayayım. Öyle şeyler. Bir de bol yeşillikli ada'm olsa. Sessiz sakin kitap okusam. Gel mail gel.

Çocuklar

"Arkadaşlarımın sırlarını başkasına anlatmam" maddeme "hiçbir zaman" şıkkını işaretleyerek 4 üzerinden 1 puan alan, algılaması düşük ama niyetlerine kurban olduğum ciciş çocuklar. Hep başkaları için iyi şeyler istiyorsunuz aferin size ama konu boğaza gelince en bencil sizsiniz. Bu bencilliğinizi yok etmek için hepinize her gün pasta ısmarlasam bıkar mısınız ki? Bence bıkmazsınız. Size her gün pasta, her gün patates kızartması. Obezlik de almış başını gidiyormuş ilkokullarda. Ay ne fenasınız!

LDR

Surpriză :x


Îmi place My Lovely prietenii Oguz şi Reika. Şi vreau să-i viziteze

kisses xxx

(stupid google translate)

i love My Lovely Reika prieteni şi Oguz. şi vreau să-i viziteze. ?

İllaki

Düzenin bir parçası olmak, düzeni düzen gibi gördüğümüz sürece tahammül edilebilir değil midir? "Dünyaya geldim ve canım bu dünya denen gezegenin neresinde yaşamak istiyorsa oraya gitsem" desek? "Hiç okumasam, takas yoluyla bazı şeylere sahip olsam" desek. Ya da "sizin giydiklerinizden giymesem, yeni yiyecekler keşfetsem? Daha ilkel yaşasam".

Kabullenemiyoruz değil mi? Seni hayvandan ayıran özellikler var, o halde bu özelliklerinin üstünde durmalısın. Kabul edilebilir bir istek. Ama ya hayvandan farksız yaşamak isteyen bir insanı n'apmalı? Biz, bize eş bir insana nasıl ve neden yön verir olduk.

Ya da fikir fikir üstüne gelişir, geri dönüşler kabul edilemez mi demeliyiz? Bu da kabul edilebilir. Tartışalım hadi.

Az önceki örnekler uçuk diyelim. Çok da uç olmayan şeyler var; Eğitim alanında illaki herkesi çok yönlü okuryazar mı yapmalıyız? Bilgisayar okuryazarı, tarih okuryazarı, coğrafya okuryazarı, fen okuryazarı. Meh. "Ben okula gitmek ama fen öğrenmemek istiyorum, onu da seçmeli yapın" dese biri. Cevabımız ne olurdu?

"i've been feeling blue and i don't know what to do and i never get a thrill and they threw me out of school. 'Cause i swore at all the teachers because they never teach us a thing i want to know.
We do chemistry, biology and maths... I want poetry and music and some laughs. And i don't think it's an awful lot to ask so won't you please get up off your knees, and let me go" (Belle & Sebastian/Family Tree)

Hadi düşünelim. "Seçmeli ders" kavramını müzik ve resim'in ötesine nasıl geçirebiliriz? Hangi evreden sonra zorunluluk kalkar, ya da kalkmalı mıdır?

my Polish Casanova